Autor: Grzegorz Partyka
Mama rok temu znalazła na przystanku telefon bez karty i danych. Zaczęła go użytkować. Na początku kwietnia do pracy przyszła policja, konfiskując telefon i stawiając zarzut przywłaszczenia z 284 K.k. Mama dostała zawiadomienie o stawieniu się na przesłuchanie. Pojechała następnego dnia, złożyła zeznania. Telefon skonfiskowano. Policjant powiedział, że sprawa jest przekierowana do prokuratury. Dzisiaj mama dostała wezwanie do stawienia się na komendę w dniu, gdy nie będzie jej w kraju. Jaka kara może grozić mamie za przywłaszczenie? Czy może wyjechać na planowany wyjazd, a na przesłuchanie zgłosić się wcześniej? Czy ze względu na wiek oraz niewiedzę mama może być potraktowana łagodniej?
Art. 284 Kodeksu karnego typizuje przestępstwo przywłaszczenia. W § 1 stanowi on, że „kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Z kolei karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 podlega osoba, która przywłaszcza jej powierzoną rzecz ruchomą”.
Pani mama jest podejrzana o popełnienie uprzywilejowanego typu przestępstwa przywłaszczenia, którą określa § 3 powyższego artykułu. Zgodnie z tym przepisem w przypadku mniejszej wagi lub przywłaszczenia rzeczy znalezionej sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Należy w tym miejscu wspomnieć jeszcze o treści art. 59 Kodeksu karnego. Stanowi on, że „jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat albo karą łagodniejszego rodzaju i społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, sąd może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli orzeka jednocześnie środek karny, przepadek lub środek kompensacyjny, a cele kary zostaną w ten sposób spełnione”.
Środki karne, wspomniane powyżej, zostały określone w art. 39 Kodeksu karnego. Są one następujące:
Środki kompensacyjne służą naprawieniu szkody wyrządzonej przestępstwem i są nimi nawiązka (art. 47 Kodeksu karnego) oraz obowiązek naprawienia szkody (art. 46).
Zobacz też: Włamanie na telefon
Jeżeli chodzi o wyjazd, to niech mama wcześniej skontaktuje się z właściwą komendą policji (najlepiej osobiście) i przedstawi swoją sprawę – że ma umówiony czy wykupiony wyjazd i prosi o zmianę terminu przesłuchania.
Trudno ocenić, czy sąd potraktuje mamę łagodniej ze względu na wiek czy niewiedzę, wszystko zależy od ustalonego stanu faktycznego. Natomiast proszę zwrócić uwagę na to, jak zostanie wyceniony ów znaleziony telefon: jeżeli jego wartość zostanie ustalona na kwotę poniżej 500 zł, wówczas czyn nie będzie przestępstwem z art. 284 Kodeksu karnego, a wykroczeniem z art. 119 Kodeksu wykroczeń, którego złamanie zagrożone jest mniejszymi sankcjami. Przepis ten stanowi bowiem: „Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 500 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny”. Jeśli więc czyn zostanie zakwalifikowany jako wykroczenie, to zgodnie z art. 39 Kodeksu wykroczeń „sąd, biorąc pod uwagę charakter i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy, może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary albo odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego”. Nadzwyczajne złagodzenie polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia albo kary łagodniejszego rodzaju. Natomiast w razie odstąpienia od wymierzenia kary można zastosować do sprawcy środek oddziaływania społecznego, mający na celu przywrócenie naruszonego porządku prawnego lub naprawienie wyrządzonej krzywdy, polegający zwłaszcza na przeproszeniu pokrzywdzonego, uroczystym zapewnieniu niepopełniania więcej takiego czynu albo zobowiązania sprawcy do przywrócenia stanu poprzedniego.
Przeczytaj też: Wykupienie się od wyroku
Pani Anna wracając z pracy znalazła nowoczesny smartfon na ławce w parku. Sprawdziła, czy można skontaktować się z właścicielem, ale urządzenie było zablokowane. Po kilku dniach, nie słysząc żadnych ogłoszeń o zagubieniu, zaczęła używać telefonu, wkładając do niego własną kartę SIM. Kilka miesięcy później odwiedziła ją policja, informując, że właściciel zgłosił zaginięcie i udało się namierzyć telefon. Pani Anna tłumaczyła, że nie miała złych intencji, jednak usłyszała zarzut przywłaszczenia.
Pan Marek znalazł telefon w taksówce. Kierowca powiedział mu, że nie może przechowywać zguby, więc Marek zabrał urządzenie do domu, licząc, że ktoś się po nie zgłosi. Telefon przez kilka tygodni nie dzwonił, więc Marek postanowił go włączyć i sprawdzić kontakty. Ostatecznie telefon zatrzymał, uznając, że właściciel już go nie odzyska. Po roku, podczas rutynowej kontroli, policja odkryła, że telefon widnieje w bazie rzeczy skradzionych. Marek został wezwany na przesłuchanie, a sprawa trafiła do prokuratury.
Pani Katarzyna znalazła telefon na chodniku niedaleko galerii handlowej. Urządzenie było rozładowane, więc zaniosła je do domu, zamierzając sprawdzić, czy pojawi się jakiś kontakt od właściciela. Po kilku dniach postanowiła włożyć swoją kartę SIM, by móc go użytkować. Po dwóch miesiącach dostała wezwanie na policję – telefon był zgłoszony jako zgubiony, a jego właściciel podał miejsce, w którym go utracił. Katarzynie przedstawiono zarzut przywłaszczenia rzeczy znalezionej.
Znalezienie i korzystanie z cudzego telefonu może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych. Zgodnie z art. 284 Kodeksu karnego przywłaszczenie cudzej rzeczy, nawet jeśli została znaleziona, może skutkować zarzutami i karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności. Warto pamiętać, że zgodnie z prawem znaleziony przedmiot należy zgłosić odpowiednim służbom lub spróbować skontaktować się z właścicielem. W przeciwnym razie, nawet nieświadome zatrzymanie rzeczy może być uznane za czyn zabroniony, co w przypadku wartościowych przedmiotów może skutkować postępowaniem karnym.
Jeśli masz wątpliwości prawne dotyczące znalezienia i korzystania z cudzej rzeczy, skorzystaj z profesjonalnych porad prawnych online. Nasi doświadczeni prawnicy pomogą Ci zrozumieć konsekwencje prawne, wyjaśnią możliwe rozwiązania i doradzą, jak postępować w Twojej sytuacji. Szybki kontakt i rzetelna analiza sprawy pozwolą uniknąć niepotrzebnych problemów i znaleźć najlepsze wyjście. Skontaktuj się z nami już dziś i uzyskaj fachową pomoc bez wychodzenia z domu.
1. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
2. Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń - Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika